Kubuś Pobłocki - 005
wiek: 6 lat. Kubuś i jego siostra Amelka urodzili się w 31 tygodniu ciąży. W wyniku trudnego porodu kleszczowego Kuba ma czterokończynowe mózgowe porażenie dziecięce.
Marzenie Kuby
Poczytajcie poniższe aktualności - jak Kubuś dzielnie radzi sobie nie tylko w szkole, ale i z codzienną, niezwykle wyczerpującą rehabilitacją i dodatkowymi zajęciami (specjalnie je pogrubiłam - sama nie mogę uwierzyć, jak Kuba znajduje na te zajęcia i ćwiczenia siły i zapał). I wszystko to z uśmiechem na buzi.
Kuba ma jedno marzenie - od Mikołaja chciałby dostać nie rower, nie piłkę, nie laptopa czy telefon komórkowy. Kubuś chce wyjechać na turnus rehabilitacyjny metodą dr Swietłany Masgutowej - taki turnus kosztuje niemal 8 tysięcy zł... Niestety, wszystkie uzbierane środki przeznaczane są na zajęcia rehabilitacyjne w ciągu roku.
Może chcielibyście pomóc spełnić jego marzenie? Zerknijcie do działu Wsparcie.
Aktualności
Listopad 2011 r.
Kuba od września br został rozdzielony ze swoją siostrą - Amelia jest juz w I. klasie, a on został odroczony i ten rok szkolny spędzi jeszcze w "0". Mimo braku siostry, która była jego "aniołem stróżem", Kuba czuje się tam komfortowo. Zdobył nowe przyjaźnie. Nauczycielki wkładają w wychowanie i edukację Kuby tyle serca, że stały się dla niego rodziną. W weekendy Kubuś często powtarza, że za nimi tęskni.
Plan zajęć Kuby jest strasznie napięty. Codziennie do 12:30 jest w szkole. W poniedziałki, środy i czwartki zaraz po zajęciach szkolnych Kuba pracuje w domu przez 2 godz. z logopedą, która uczy go mowy i powtarza materiał przerabiany w szkole. Po zajęciach ma rehabilitację metodą dr Swietłany Masgutowej, a dodatkowo w każdy czwartek terapeuta pracuje z nim metodą Bobath. Co dwa tygodnie w czwartki Kuba jeździ do oddalonego o 120 km ośrodka terapeutycznego w Kwidzynie, gdzie ma rehabilitację i konsultacje z psychologiem, logopedą i pedagogiem- po to, by od września móc uczęszczać do integracyjnej klasy w szkole masowej. Zespół specjalistów opracowuje dla niego indywidualny program edukacyjny i uczy go obsługi komputera przy silnej spastyce rąk. Czwartki są dla niego wyczerpujące, bo po wizycie w ośrodku nie omija go praca z logopedą i rehabilitacja. We wtorki i piątki po szkole dodatkowo Kuba pracuje z nauczycielem wspomagającym na zajęciach kompensacyjno - korekcyjnych, po których udaje się na 1,5 godzinne zajęcia z psychologiem,a późnym popołudniem ma rehabilitację metodą Bobath. Również w co drugą sobotę pilnie ćwiczy na rehabilitacji, by w końcu kiedyś chodzić samodzielnie...
Jego mowa stopniowa się poprawia, choć nie mówi jeszcze zdaniami - są to pojedyncze słowa. Dzięki intensywnej rehabilitacji Kuba pokonuje powoli swoje bariery ruchowe, wszystko wskazuje na to, że w ciągu najbliższych miesięcy powinien siedzieć samodzielnie. Przy jego silnej spastyce i braku naturalnej pionizacji podwichneły mu się stawy biodrowe. Będzie musiał przejść kosztowną i niestety ryzykowną operację rekonstrukcji miednicy.
Kuba mimo swej niepełnosprawności jest dzieckiem o bardzo silnym charakterze. Od swoich rówieśników z przedszkola nauczył się "pyskować", co konsekwentnie wdraża w rodzinne życie... Jest również bardzo pilnym uczniem, jakakolwiek praca z nauczycielem wywołuje u niego koncentrację, a wykonane zadania radość.
Na zajęcia rehabilitacyjne uczęszcza z uśmiechem na twarzy, mimo że towarzyszy mu ogromny ból związany z podwichnięciem stawów biodrowych. Kuba intencjonalnie, całym sobą przekazuje informacje otaczającym go ludziom. Jest dzieckiem niezwykle pogodnym, z ciągłym uśmiechem na twarzy. Cieszą go małe szczęścia, rzeczy, które u innych osób wywołują zdenerwowanie; jak np. rehabilitacja (dla Kuby karą za złe zachowanie i "pyskowanie" jest brak rehabilitacji - kara ta motywuje go do bycia grzecznym, bo dla niego dzień bez rehabilitacji jest dniem straconym).
Jego codzienne zajęcia po przedszkolu to zwykle ponad 3 godziny zegarowe intensywnej pracy umysłowej i ruchowej. A on mimo wszystko stara się i nigdy nie narzeka na wywołane tym zmęczenie.
W dalszym ciągu Kuba jest pod opieką lekarzy z Gdańska- okulisty, neurologa, ortopedy. Ma również zajęcia z wczesnego wspomagania w Orew w Pierszczewie i specjalnym ośrodku szkolno- wychowawczym w Kościerzynie.
Wrzesień 2010
Kubuś razem ze swoją siostrą bliźniaczką uczęszcza do integracyjnej grupy przedszkolnej. Jest tam w swoim żywiole, uwielbia przebywać wśród dzieci, które całkowicie zaakceptowały jego niepełnosprawność. Ma tam wielu przyjaciół, którzy pomagają mu w sytuacjach codziennych: koledzy wkładają mu kredki do rączki, zawożą w wózku do nauczycielki, gdy o to prosi, a wychowawczyni nie słyszy. W przedszkolu Kubuś ma zajęcia z logopedą, psychologiem i rehabilitantem. Pilnie ćwiczy również w domu, by w końcu któregoś dnia usiąść samodzielnie. To takie ciche, największe marzenie jego mamy. Nie potrafi jeszcze składać zdań, ale dzięki symulacji stopniowo wypowiada coraz więcej słów. Jest dzieckiem niezwykle pogodnym, uwielbia być w centrum zainteresowania. Kontakt z nim jest bardzo dobry i ma niezwykle silną więź ze swoja siostra bliźniaczką, na którą może liczyć w każdej sytuacji. W przedszkolu największą radość sprawia mu wspólna praca z dziećmi i rysowanie z pomocą nauczyciela. Kuba ma również "osobistego" terapeutę w postaci pieska goldena.
Terapia
Kubuś w dalszym ciągu raz w tygodniu uczęszcza na terapię w ramach ośrodka wczesnej interwencji. Terapia ta polega na stymulacji jego rozwoju intelektualnego, poznawaniu otaczającego świata. Raz w miesiącu ma godzinne zajęcia z PETO i elementy neurokinezjologii.
Postępy
Kubuś niestety jeszcze nie siedzi samodzielnie, ale wsparty poduszkami coraz dłużej utrzymuję ciało w osi, choć największą trudność sprawia mu jeszcze utrzymanie głowy w osi ciała - z reguły opada mu ona na prawą stronę. Dzięki rehabilitacji Kubuś odnosi malutkie postępy, jego kręgosłup jest coraz bardziej stabilny, więc istnieje nadzieja, że niedługo usiądzie samodzielnie. Kiedy ktoś prosi go o wykonanie prostej czynności - typu daj rączkę, złap zabawkę itp to u Kuby od razu widać chęć wykonania polecenia ale ma jeszcze ograniczony zakres ruchów. Wyciągnie minimalnie rączkę, ale nie zawsze mu się to udaje - chyba że ma złapać zabawkę - wtedy ją dotknie, ale nie zawsze uda mu się ja złapać, gdyż jak każde spastyczne dziecko z porażeniem w chwili jakichkolwiek emocji cały się "spina".
Jego wzrok również jest uszkodzony, Kuba widzi, ale ma zeza, który nie jest u niego widoczny. Czekają go kolejne badania komputerowe wzroku. Z reguły co 3 miesiące odwiedza neurologa, raz na pół roku ortopedę. Ma kontakt również z psychologiem.
Kontakt z Kubusiem jest niemal idealny. Nie jest on dzieckiem biernym, któremu jest wszystko obojętne. Gdy kupuję mu jakieś ubranie, obuwie czy nawet jakiś smakołyk zawsze pokazuje mu kilka produktów i pytam Go, który z nich chce. Jeśli czegoś nie chce odpowiada "nie", słowa "TAK" nie potrafi jeszcze wypowiedzieć, ale zastępuje je słowem "yhy" lub mimiką twarzy - jego uśmiech rozpromienia wtedy całą Jego twarz i ruchem ciała- czasami trudno Go wtedy utrzymać na rękach. Potrafi powiedzieć jeszcze "mama", "baba", "am", "nie ma", "moje" "mi", "ała" (wypowiada gdy ćwiczy z nim rehabilitant a On nie ma na to ochoty, lub gdy mama go ubiera czy rozbiera, oczywiście wcale nie czuje bólu, ale wie, że na takie słowo wszyscy zareagują w jakiś konkretny sposób), "guma", "daj", "ej", "jajo", "Aga", "pa", "nie", "mnie", "brum brum". I słów tych jest coraz więcej.
Kubuś jest dzieckiem niezwykle pogodnym, wciąż uśmiechniętym i płaczącym niezwykle rzadko. Uwielbia malowanie farbkami, jego paluszek zamaczany jest w farbce i wtedy kieruje się nim po kartce papieru.
Wsparcie
Nasze Stowarzyszenie wspiera rehabilitację Kubusia poprzez:
- Sprzedaż cegiełek na jego leczenie,
- Mailing i informowanie o akcji "1% dla bliźniąt" na stronie internetowej plus zbieranie wpłat 1%
- Loterie fantowe na jego rehabilitację.
- Finansowe wspieranie jego leczenia i rehabilitacji.
- Jeśli chcecie przekazać pieniądze Kubusiowi, wpiszcie tytułem: Darowizna dla Kubusia (nr 005)
- Jeśli chcecie przekazać 1% podatku na leczenie Kubusia, wpiszcie w w rubryce „Inne informacje, w tym ułatwiające kontakt z podatnikiem” "na leczenie Kubusia Pobłockiego (nr 005)."
Dzięki środkom zebranym przez nasze Stowarzyszenie, udało się zakupić pionizator, wózek i fotelik dla Kubusia, staramy się także refundować koszty jego leczenia.
Konto do wpłacania darowizn
Alior Bank
